in the middle of the way


Metallic transport trolleys, lamps, light bulbs

Variable Dimensions

In the artwork In the middle of the way, the constructions are in a state of anticipation or pause and generate a silent dialogue among each other, despite their capacity for movement, transportation, and storage. Their own shells constitute storages of energy and light, while acting as prisoners and guards of an impalpable task—in a constant commitment to working, fatigue, and the persistent struggle for results.

Through subtle gestures and different light intensities, the constructions seem to observe, remind, and wait for a command—or have already executed it. Ready to assume different roles or obligations, they listen closely to the intermediary space between a timeless pause and a constantly accelerating present.

In today’s society need for results, where inaction and rest are not acceptable, the artwork seems to remind us the North Korean philosopher Byung-Chul Han’s phrase from his book The Burnout Society: “We live today in a world that is very much lacking breaks, intervals, and intermediate time.”

Kostas Pappas

In the middle of the way

Καρότσια μεταφοράς,φώτα,λάμπες

Διαστάσεις μεταβλητές

Στο έργο In the middle of the way οι κατασκευές παρότι έχουν την δυνατότητα κίνησης, μεταφοράς και αποθήκευσης, βρίσκονται σε μια συνθήκη αναμονής ή παύσης δημιουργώντας έναν βουβό διάλογο μεταξύ τους. Τα ίδια τα κελύφη τους αποτελούν αποθήκες ενέργειας και φωτισμού ενώ λειτουργούν ως δεσμώτες και δεσμοφύλακες ενός απροσδιόριστου καθήκοντος, σε μια σταθερή δέσμευση με την εργασία, την κόπωση και την διαρκή προσπάθεια επίδοσης.

Μέσα από ανεπαίσθητες χειρονομίες και φωτεινές εντάσεις οι κατασκευές μοιάζουν να παρατηρούν, να υπενθυμίζουν, να περιμένουν μια εντολή ή να την έχουν ήδη εκτελέσει. Έτοιμες ν’ αποδεχτούν διαφορετικούς ρόλους ή καθήκοντα, αφουγκράζονται έναν ενδιάμεσο χώρο μεταξύ μιας άχρονης παύσης και ενός διαρκώς επιταχυνόμενου παρόντος.

Στη σύγχρονη κοινωνία της επίδοσης, όπου η αδράνεια και η παύση δεν είναι αποδεκτή, το έργο μοιάζει να υπενθυμίζει τη φράση του Νότιου Κορεάτη φιλόσοφου Byung-Chul Han, στο βιβλίο του Η κοινωνία της κόπωσης : «Σήμερα ζούμε σ’ ένα κόσμο που είναι πολύ φτωχός σε διαλείμματα,φτωχός σε μεσοδιαστήματα και σε ενδιάμεσους χρόνους»

Κώστας Παππάς